104كه مورد طعن و لعن و مذمت تمام رجاليون اهل سنت واقع شده است.

يحيى بن معين او را ضعيف الحديث، و نسائى نيز ضعيف، متروك الحديث و غير ثقه معرفى كرده است.

ابوداود او را كذّاب، ابن ابى‌حاتم او را متروك الحديث، و ابن السكن او را ضعيف معرفى كرده است.

ابن عدى مى‌گويد: او ضعيف است. برخى از احاديثش مشهور، ولى غالب احاديثش منكر است، لذا قابل متابعت نيست.

ابن‌حبان مى‌گويد: او، احاديث جعلى را نقل كرده و به موثّقين نسبت مى‌دهد. او متهم به كفر است.

حاكم مى‌گويد: او متروك و متّهم به كفر است.

ابن حجر نيز بعد از نقل روايتى كه در سند آن سيف بن عمر است، مى‌گويد: در آن راويان ضعيف وجود دارند كه از آن جمله سيف است. ¹ حال جاى تعجّب است كه طبرى چگونه در تاريخ خود 701 روايت از سيف نقل كرده است. ²

خصوصيات دو كتاب سيف

با مراجعه به دو كتاب سيف بن عمر مى‌توان به اين خصوصيات پى برد:

1 - او براى رسول خدا صلى الله عليه و آله اصحابى جعل كرده كه وجود خارجى نداشته‌اند؛

2 - حوادثى را تحريف و كم يا زياد كرده است؛

3 - حوادثى كه اصلاً وجود خارجى نداشته نقل كرده است؛

4 - براى‌مشوّة جلوه‌دادن عقايد مسلمانان، خرافاتى را ميان آنان رواج داده است. ³

به همين جهت است كه مى‌بينيم مستشرقان توجه خاصى به احاديث سيف بن عمر نموده و آنها را در كتاب هايشان منتشر نموده‌اند، تا از اين راه چهرۀ مقدس اسلام را در