69سوى حجاز حركت نمايند.
مرحله دوم دعوت وهابيان با فعاليت عبدالعزيز بن عبدالرحمان (ملك عبدالعزيز بعدى) در سال 1319 / 1902 م آغاز شد. اين همان سالى است كه وى از كويت به نجد آمد و پس از تسلط بر نجد و توسعه قدرت خود، به تدريج به سوى حجاز و سرزمين حرمين حركت كرد. پشتوانه قبايلى عبدالعزيز و چرخش انگليس به سمت اين نيروى تازه نفس و دست كم عدم مبارزه با آن، زمينه را براى تسلط وهابيان فراهم ساخت.
نجدىها چندين سال بود كه از سوى شُرَفاى مكه، اجازه انجام حج را نداشتند در سال 1340ق براى نخستين بار حج گزاردند. مجددا پس از منع شدن از حج، نبردهاى خود را آغاز كردند. در سال 1343 طائف سقوط كرد. نبرد سپاه شريف حسين با وهابيان به شكست شريف منجر شد و با عقب نشينى او به جده، صحبت از بيعت با فرزندش على به عنوان شريف جديد حجاز به ميان آمد كه بالاخره شريف حسين آن را پذيرفت. اين واقعه در ربيع الأول سال 1343 (1924م) رخ داد. با خبر هجوم سپاه سعودى به مكه، شريف على از مكه خارج شد و زمينه براى تسلط وهابيان بر مكه فراهم گرديد. شريف حسين در سال 1349 در عَمان [اردن] درگذشت و در قدس به خاك سپرده شد.
سپاه سعودى تنها چند روز پس از بيعت با شريف على، وارد مكه شد و در نخستين گام، بناهاى موجود در قبرستان مَعلاة را خراب كرد. همين طور قُبهاى را كه روى كوه حرا و بر فراز غار حِرا بود، تخريب نمودند. 1 آنان در سال 1344 بر مدينه