19كاروان بود كه از آن با نام محمل شام شريف ياد مىشد.
3. راه مصريان
مصريان نيز براى آمدن به حج راه مخصوص خود را داشتند. روزگارى طولانى از زمان طولونيان و سپس فاطميان، و بعدها مماليك، حرمين زير سلطه مصر بود و اقتصاد حرمين از ناحيه كمكهاى مصريان تأمين مىگرديد. حجاج مصرى نيز راه مخصوص به خود را داشتند. آنان با شكوه تمام از فسطاط به سمت قاهره حركت كرده رو به جنوب مىآمدند. طى دو قرن بندرى بر ساحل غربى درياى سرخ با نام عَيْذاب بود كه حجاج مصرى از آن بندر سوار كشتى شده به اين سوى دريا آمده و از جده عازم مكه مىشدند. اما پس از رفع موانع به خصوص بازپس گرفتن ايله (عقبه) از صليبيان دوباره اين مسير مورد استفاده قرار گرفت و بندر عيذاب به تدريج نابود گرديد.
مسير حجاج مصرى از شمالىترين نقطه درياى سرخ و از حاشيه غربى اين دريا با گذر از سيناء به سمت نخل بود. در واقع آنان اين مسير را به سمت جنوب و تا مكه ادامه مىدادند. براى اين مسير هم منازل فراوانى است كه در كتابهاى خاص به خصوص سفرنامهها فراوان از آنها ياد شده است. مصريان نيز محمل خاص خود را داشتند.
4. راه حجاج مغربى
حجاج مغربى و ديگر بلاد افريقيه از الجزاير و پيش از آن از اندلس راه طولانى را براى رسيدن به اسكندريه و قاهره طى كرده و سپس همراه كاروان مصريان يا اندكى پيش و پس از آنان، راهشان را از همان راه مصريان به سوى مكه ادامه مىدادند.