68اهل بيت بود كه در طول زمان سلطۀ امويان و عباسيان برخورد حذفى با آن مىشد و سعى مىكردند تا مردم با جبهۀ نور و حق و كرامت اين خاندان آشنا نشوند. زيارت، يك گام روشن و عملى در راه مبارزه با شيوۀ دشمنان در كتمان حقايق و پردهكشى بر فضايل اهل بيت بود و ازاين طريق راهها و شايستگيها و ارزشها نمود پيدا مىكرد. بخصوص در دورهاى كه قبر اميرالمؤمنين مخفى بود، در همان شرايط خفقان بار، ائمه به زيارت جدّشان حضرت امير مىشتافتند.
در آن روزگار و حتّى سالهاى بعد از آن هم، زيارت قبر على عليه السلام با فراغ خاطر و آسودگى كامل انجام نمىگرفت و زيارت، همراه با خوف و خطر و هراس و ناامنى بود.
با توجّه به اين شرايط و فلسفۀ زيارت قبر اميرالمؤمنين عليه السلام مىبينيم كه امامان ما تا چه حدّ به زيارت آن حضرت توصيه و سفارش كردهاند و پاداشهاى عظيم خداوند را براى زائرين مرقدش بر شمردهاند و ستايشهاى فراوان از چهرههاى غبارآلود و قدمهاى ثابت قدمانِ راهِ «زيارت» نجف نمودهاند.
مَواقع زيارت حضرتِ امير عليه السلام
براى تداوم رابطه با امام عدالت و قطب ولايت، همواره بايد خدمت امام، سلام گفت و به زيارت مرقدش شتافت، وقت و بىوقت، در هر مناسبتى و موقعيّتى. نام اين، «زيارت مطلقه»