63علّامه مجلسى(ره) مىگويد:
«علّت پنهان بودن قبرش، ترس از خوارج و منافقين بوده است و كسى جز خواصّ شيعه، از جاى مخفىِ آن اطلاع نداشت. تا اينكه در زمانِ «سفّاح» - خليفۀ عباسى - امام صادق عليه السلام به «حيره» برآمد و موضع قبر را نماياند و از آن پس تاكنون شيعه قبر امام را در همان موضع زيارت مىكند.» 1در دورههاى بعد، به تدريج استقبال مردم از زيارت مزار امام على عليه السلام رو به افزايش مىرود و طبق روايتى از قول زائر قبر امام در سال 260 قبر على عليه السلام به صورتى بوده كه سنگهاى سياهى دورش چيده شده بود و غير از همان سنگچينى، بنا و بارگاهى نداشته است. 2 به نقل يك محقّق ديگر:
«... بعد از آشكار شدن قبر اميرالمؤمنين در نجف، آبادانى و عمارتها در اطراف مرقد مقدّس از سال 170 شروع شد و علويّون بخصوص شيعيان، آنجا ساكن شدند و باگذشت زمان آبادتر و پرجمعيّتتر شد و يك قرن نگذشته بود كه در نجف، غير از شيعيان بيش از 1900 نفر از سادات علوى مىزيستند و بتدريج رونق بيشترى يافت...» 3با گذشت زمان، نجف، به شهرى آباد تبديل مىشود كه عاشقان حق و شيفتگان اهل بيت به آنجا روى مىآورند.
عالم بزرگ شيعى، شيخ طوسى در قرن پنجم، حوزۀ علميۀ