40حضرت فاطمۀ زهرا عليها السلام آن تسبيحاتِ مخصوص را، با تسبيحى مى‌گفت كه از يك نخ مفتول از پشم درست شده بود و به تعداد تكبيرات، «گِرِه» داشت. وقتى كه «حمزۀ سيّدالشهدا» به شهادت رسيد، از خاك قبر او، تسبيح ساخت. از آن پس، مردم هم به تبعيّت از او چنان كردند. تا اينكه حسين عليه السلام به شهادت رسيد.

مردم، بخاطر فضيلت و مزيّتِ افزونتر تربتِ امام حسين، از تربت قبر آن شهيد، تسبيح ساختند. ¹بالاتر از اين، سفارش ائمّه است كه: كام فرزندان خود را هنگام ولادت، با تربت قبر حسين بن على عليه السلام برداريد. به اين تعبير، روايات متعدّدى نقل شده است. از جمله سخن امام صادق عليه السلام است كه:

«حَنِّكُوا اولادَكم بتربةِ الحسين، فَاِنّها امانٌ» ²

نه تنها تربت شهيد، بلكه هر چيزى كه از شهيد، يادگار مانده و نشانى از اوست و كوچكترين پيوندى با يك شهيد دارد، براى وارثان خط شهادت و شاگردانِ اين مكتب، الهام بخش، عزيز، مقدّس، متبرّك، ارزشمند و خاطره‌آميز است.