456«هيچ كس از معتقدين (به ولايت و امامت) و يا منكرين آن، در عرفات حاضر نمىشود مگر آنكه بخشيده مىشود. گفته شد در اين موقف، برخى خوارج و دشمنان نيز وقوف مىنمايند. فرمودند: همه بخشيده مىشوند تا جايى كه اگر هر يك از آنها (از بينش باطل خود توبه كند و) به اعتقاد گذشتهاش رجوع نكند، گناهى از قبل بر او باقى نمىماند. امّا (افسوس كه) هنوز از عرفات خارج نشده، به همان اعتقاد شومى كه داشتهاند، باز مىگردند.» 1
رمزواره
حديث فوق، گوياى آن است كه عفو و رحمت الهى در اين سرزمين، مشروط به اصلاح بينش و اعتقاد است. بنابراين اگر زائران به بينش و روش نادرست خود بازگردند، در اين صورت از بخشش پروردگار بىبهره خواهند بود و حوائج آنها فقط در دنيا برآورده خواهد شد و از پاداشها و ثوابهاى وعده داده شده و ثمرات تربيتى حضور در عرفات بهرهاى نخواهند برد.
تفاوت پاداش نيكوكاران و بدكاران در عرفات
امام رضا(ع) به نقل از جدّ بزرگوارش امام باقر(ع) به تفاوت پاداش اهل ايمان و عمل صالح با كسانى كه به سبب بىاعتقادى به ولايت اهلبيت (عليهم السلام) ،
مسير نافرمانى را برگزيده و تنها به ظاهر اعمال حج متمسك مىباشند، اشاره نموده و