453فردى يهودى نزد رسولاكرم(ص) آمد و عرضه داشت: چرا خداوند به وقوف در عرفات پس از زوال آفتاب دستور داده است؟ حضرت در پاسخ فرمودند:
«إِنَّ الْعَصْرَ هِيَ السَّاعَةُ الَّتِي عَصَي آدَمُ(ع) فِيهَا رَبَّهُ فَفَرَضَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ عَلَي أُمَّتِيَ الْوُقُوفَ وَ التَّضَرُّعَ وَ الدُّعَاءَ فِي أَحَبِّ الْمَوَاضِعِ إِلَيْهِ وَ تَكَفَّلَ لَهُمْ بِالْجَنَّةِ وَ السَّاعَةُ الَّتِي يَنْصَرِفُ بِهَا النَّاسُ هِيَ السَّاعَةُ الَّتِي تَلَقَّي فِيهَا آدَمُ مِنْ رَبِّهِ كَلِمَاتٍ فَتَابَ عَلَيْهِ» 1
«همانا عصر همان ساعتى است كه آدم(ع) در آن ساعت پروردگارش را نافرمانى كرد و به همين جهت است كه خداوند بر امتم وقوف، زارى و دعا در بهترين جاها را واجب گرداند و براى آنها بهشت را ضمانت نمود و زمانى كه مردم از عرفات برمىگردند، همان زمانى است كه آدم(ع) كلماتى از خداوند آموخت و توبه كرد.»
رمزواره
زمان حضور و توقف زائر در عرفات، هماهنگ با زمان نافرمانى (و ترك اولى از سوى) آدم(ع) و زمان خروج از عرفات، هماهنگ با زمان قبول توبه آدم(ع) است و توقف زائر در عرفات، يادآور لغزش نخستين آدم(ع) و نيز توبه اوست
كه با معرفت و اعتراف به علت ارتكاب گناه حاصل شد.
عرفات، محل خوارى شيطان
از آنجا كه مردم در عرفات به علت نافرمانى و گناه پى برده و در مىيابند كه چگونه مىتوانند باب گناه را بر خود مسدود نمايند؛ از اينرو در اين مكان، موجبات حزن و اندوه شيطان فراهم گشته و اين روز، دشوارترين روزها بر شيطان محسوب مىشود. چنانكه رسولاكرم(ص) فرمودند:
«مَا رُئِيَ الشَّيْطَانُ يَوْماً هُوَ فِيه أَصْغَرُ وَ لا أَحْقَرُ و لا أَدْحَرُ وَ لَا أَغْضَبُ مِنْهُ فِيَ