406در اين حديث، آغاز سعى از صفا و پايان يافتن آن به مروه از جمله مناسكى دانسته شده كه جبرئيل به آدم(ع) آموخته است. چنانكه در سيرۀ عملى رسول‌گرامى اسلام(ص) آمده است:

«اِنَّ رَسُولَ اللَّهِ(ص)حِينَ فَرَغَ مِنْ طَوَافِهِ وَ رَكْعَتَيْهِ قَالَ أَبْدَأُ بِمَا بَدَأَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ بِهِ مِنْ إِتْيَانِ الصَّفَا إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ يَقُولُ إِنَّ الصَّفا وَ الْمَرْوَةَ مِنْ شَعائِرِ اللَّه»

«همانا رسول خدا(ص) هنگامى كه از طواف و دو ركعت نماز آن فارغ شدند، فرمودند: آغاز مى‌كنم به آنچه خداوند به آن آغاز نموده كه آمدن به صفا (و شروع سعى از آن) است. به درستى كه خداوند فرموده است: همانا صفا و

مروه از شعائر الهى است.» ¹

سعى (هروله) ميان صفا و مروه در ماجراى ابراهيم(ع)

امام رضا(ع) در پاسخ كسانى كه از علت سعى ميان صفا و مروه پرسيدند،فرمودند:

«لِأَنَّ إِبْلِيسَ تَرَائي لِإِبْرَاهِيمَ(ع) فِي الْوَادِي فَسَعَي إِبْرَاهِيمُ مِنْ عِنْدِهِ كَرَاهَةَ أَنْ يُكَلِّمَهُ وَ كَانَتْ مَنَازِلَ الشَّيْطَانِ» ²

«ابليس در وادى (محدوده هروله) بر ابراهيم(ع) ظاهر گشت و چون ابراهيم، تمايلى به صحبت با او نداشت، اين فاصله را (به سرعت) پيمود. زيرا (تمام اين فاصله) محل نزول و ظهور شيطان ³ بود.»