376شد. از اينرو مىتوان فهميد كه تحمل مشقتهاى حج و تن دادن به سختىهاى موجود در ولايت اميرمؤمنان(ع) كه حقيقت حج و مسمّاى حريم رُبوبى است،
زمينه حاكميت اهلبيت (عليهم السلام) را فراهم مىآورد. 1
نماز طواف در فقه شيعه
نماز طواف كه از جمله واجبات حج و عمره محسوب مىشود، از جايگاه ويژهاى برخوردار است. در كتاب تذكرة الفقهاء در اينباره آمده است:
«يَجِبُ أََنْ يُصَلِّيَ هَاتَيْنِ الرَّكْعَتَيْنِ فِي الْمَقَامِ عِنْدَ أَكْثَرِ عُلَمَائِنَا فِي طَوَافِ
الْفَرِيضَةِ، وَ فِي النَّفْلِ يُصَلّيهِمَا حَيْثُ كَانَ مِنَ الْمَسْجِدِ» 2
«از نظر بيشتر فقيهان، واجب است دو ركعت نماز در طوافِ واجب پشت مقام بجاى آورده شود اما در طواف مستحب، هر جاى مسجد خوانده شود، اشكالى ندارد.»
نماز طواف و رمزواره آن
نماز طواف كه در پشت مقام خوانده مىشود و نماد عرضه اتّباع از ولايت پيشوايان معصوم (عليهم السلام) است، جز نزد مقام پذيرفته نيست. چنانكه امامصادق(ع) فرمودند:
«وَ إِذَا فَرَغْتَ مِنْ أُسْبوُعِكَ فَأْتِ مَقَامَ إِبْرَاهِيمَ(ع) وَ صَلِّ رَكْعَتَيْنِ لِلطَّوَاف» 3
«پس از آنكه هفت مرتبه طواف نمودى، نزد مقام ابراهيم برو و دو ركعت نماز طواف بخوان.»