332
بخش سى و سوم جايگاه يقين به ثواب در حج
عدم يقين به آخرت، منشأ پيمان شكنى
قالَ الرِّضا(ع): «إِنَّمَا أُمِرُوا بِالْإِحْرَامِ لِيَخْشَعُوا قَبْلَ دُخُولِهِمْ حَرَمَ اللَّهِ وَ أَمْنَهُ... رَاجِينَ ثَوَابَهُ رَاهِبِينَ مِنْ عِقَابِهِ» (وسائل الشيعة، ج12، ص314)
«مردم به احرام مأمور شدهاند تا قبل از داخل شدن در حرم امن الهى آماده و خاشع شوند ... در حالى كه به ثواب او اميدوار و از عقوبت او خائفند.»
خداوند به منظور راغب نمودن آدم(ع) و حوّا به گذشت از خواستههاى نفسانى و سوق دادن آنها به اداى عهد الهى، نخست ثواب كسانى را كه به مقام و منزلت محمد و آلمحمد (عليهم السلام) حسد نورزند، بيان نمود و سپس عقوبت كسانى را كه به درجات ايشان حسد برند، گوشزد كرد تا در سايه شوق