304جدل هر يك مىخواهد طرف مقابل را زمينگير كند، به آن جِدال گفتهاند.»
ساير احاديث
از امام كاظم(ع) روايت شده است:
«اَلْفُسُوقُ الْكَذِبُ وَ الْمُفَاخَرَةُ» 1
«مقصود از فسوق، دروغ و مفاخره است.»
به تعبيرى ديگر فخر نمودن بر ديگران، گاه ريشه در تأمين شهوات دارد و گاه ناشى از كبر و انديشه جدالآميز انسان است كه به بيان سخنان زائد منتهى مىگردد. به همين دليل امام صادق(ع) فرمودند: هنگامى كه مُحرم شدى، بر تو باد به تقواى الهى و ياد او و كم سخنگفتن مگر در امر خير. چرا كه:
«مِنْ تَمَامِ الْحَجِّ وَ الْعُمْرَةِ أَنْ يَحْفَظَ الْمَرْءُ لِسَانَهُ إِلَّا مِنْ خَيْرٍ» 2
«شرط تماميت حج و عمره آن است كه شخص زبان خود را جز از خير ببندد.»
نكته و اشاره
احاديث فوق، اهل ايمان را مكلف گردانده است تا به منظور بهرهمندى از ثمرات تربيتى حج، از گرفتار شدن در دام رفث، فسوق و جدال دورى كنند. به همين دليل رسول اكرم(ص) درباره نجات از دام رفث، فسوق و جدال فرمودند: