243اميرمؤمنان(ع) نيز در واپسين لحظات حيات خود فرمودند:

«وَ اللَّهَ اللَّهَ فِي بَيْتِ رَبِّكُمْ لَا تُخْلُوهُ مَا بَقِيتُمْ فَإِنَّهُ إِنْ تُرِكَ لَمْ تُنَاظَرُوا» ¹

«خداوند را در نظر بگيريد و تا زنده هستيد، كعبه را خالى نگذاريد كه اگر اين خانه ترك شود، مهلت داده نمى‌شويد.»

رمزواره

از دو حديث مذكور و روايات فراوان ديگرى كه در اين باب وارد شده است، به خوبى درمى‌يابيم كه اگر حج و ولايتى كه كعبه نماد آن است، ترك شود، سببى براى ايجاد امنيت، باقى نمانده و عقوبت و عذاب حتمى خواهد بود. ² از اين‌رو تا هنگامى كه كعبه به اعتبار حقيقت آن (يعنى ولايت اهل‌بيت (عليهم السلام) ) باقى است، بقاء مردم در حريم اصلاح و تربيت ممكن بوده و اعتقاد و عمل به

اين ولايت، موجبات بقاء آنها را در حريم ربوبيت فراهم خواهد آورد.

چگونه ذُرّيه در مكه ساكن شدند؟

طبق برخى روايات، پس از بروز اختلاف ميان ساره و هاجر، ابراهيم(ع) مأمور شد فرزند دلبندش اسماعيل(ع) را به همراه هاجر در مكانى دور از ساره جاى دهد. به همين منظور خداوند جبرئيل(ع) را با مركبى آسمانى به نام بُراق نزد ابراهيم(ع) فرستاد تا همراه اسماعيل(ع) و هاجر، رهسپار سرزمين دوست شوند.

در مسير حركت، هرگاه ابراهيم(ع) به منطقه خوش آب و هوايى مى‌رسيد