211
ذلِك قَوْلُهُمْ لِكِركِرةِ الْبَعيرِ بَلَدَةٌ لانَّهُ إِذا بَرَكَ تَأَثَّرَتْ» 1
«بَلَد و مِصْر و مدينه، به يك معنى به كار مىروند (گرچه تفاوتهايى با هم دارند) اما واژه بَلَد كه در اينجا مورد نظر ماست، در اصل از اين اصطلاح عربزبانان گرفته شده كه به اثر باقى مانده روى پوست و غير آن بَلَد مىگويند و جمع آن را «اَبْلاد» مىدانند و از آن جهت به شهرها بِلاد (و به هر شهر بَلَد) گفتهاند كه مردم در آنجا ساكن شده و بر آن مكانها اثر مىگذارند و به زير گردن شتر نيز «بَلَدَة» مىگويند. زيرا هنگامى كه آن را به زمين مىكشد، اثرش بر زير گلويش باقى مىماند.»
شايان ذكر است كه از بقاى اثر، مفهوم استقرار و سكون نيز استخراج مىشود. چنانكه به فردى كه فاقد كياست و زيركى است و انديشه اى ساكن
دارد، بَليد مىگويند و به شهر، به اعتبار استقرار شهروندان نيز، «بَلَد» گفته مىشود كه منافاتى با تفسير فوق ندارد.
اما نكته مهم آن است كه عاملى كه به استقرار و ساكن شدن مردم در يك
منطقه منتهى مىشود و آن را به سرزمينى قابل سكونت مبدل مىكند، چيزى جز امنيت نيست كه آن هم در سايه اعتقاد و عمل به ولايت اهلبيت (عليهم السلام
) به دست مىآيد. اين ولايت، به انسان آرامش و به اطرافيان، امنيت عطا مىكند و به اعتبار اين امنيت، آنها را در اطراف هم، ساكن و مستقر مىگرداند و محل سكونتشان را به بَلَد كه نماد امنيت و استقرار است، مبدل مىنمايد.
درخواست امنيت براى شهر مكه