(30 تا 714)

بخش بيستم شرافت و امنيت كعبه

چرا كعبه را «بيت» خوانده‌اند؟

«وَ إِذْ جَعَلْنَا الْبَيْتَ مَثٰابَةً لِلنّٰاسِ وَ أَمْناً» (سوره بقره، آيه125)

«و چون خانه (كعبه) را براى مردم محل رجوع و امنيت قرار داديم.»

«بيت» در زبان عرب به معناى آرامگاه و پناهگاه شبانه است ¹ و بيتوته به معناى اقامت و سكونت در شب مى‌باشد. چنانكه راغب آن را توقف شبانه معنا نموده و آورده است:

1) . صاحب مقاييس اللغة مى‌گويد: «بَيْت هُوَ الْمَأْوي وَ الْمَآبُ... وَ مِنْهُ يُقالُ لِبَيْتِ الشَّعْرِ بَيْتٌ عَلَي التَّشْبيهِ لِاَنَّهُ مَجْمَعُ الْاَلْفاظِ وَ الْحُروُفِ وَ الْمَعاني» (مقاييس اللغة، ج1، ص324) «بيت، پناهگاه و محل رجوع و جمع شدن است و از اين جهت به دو مصرع شعر، بيت مى‌گويند كه الفاظ و معانى آن را جمع مى‌كند.»

مشخصات کتاب

نمادها و رمزواره‌های حج (نشانه‌های الهی در سرزمین وحی)جلد:1نویسنده:شریفی، مجتبیناشر:مشعرمحل نشر:تهران - ایران

دریافت فایل ارجاع:

BibTex | Endnote

سایر جلدهای کتاب:

جلد 1