146
عَبَدَ الْمَعْنَي بِإِيقَاعِ الْأَسْمَاءِ عَلَيْهِ بِصِفَاتِهِ الَّتِي وَصَفَ بِهَا نَفْسَهُ فَعَقَدَ عَلَيْهِ قَلْبَهُ وَ نَطَقَ بِهِ لِسَانُهُ فِي سَرَائِرِهِ وَ عَلَانِيَتِهِ فَأُولَئِكَ أَصْحَابُ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ(ع) حَقّاً» 1
«هر كس اسم را بدون معنى بپرستد، كافر است و هر كس اسم و معنى را با هم بپرستد، مشرك است و هر كس معنى را بپرستد در حالى كه اسامى را بر اين معنى اطلاق نموده و خداوند را با صفاتى كه خود را به آنها وصف نموده، توصيف كند و با يقين قلبى، در پنهان و آشكار بر زبان جارى نمايد، در زمره
اصحاب اميرمؤمنان(ع) محسوب خواهد شد.»
ملازمه اسم و معنى در حج
ملازمه اسم و معنى در اعمال و مناسك حج، ظهور و بروز خاصى دارد. چرا كه حج، نام و نشانى براى ربوبيت الهى و ولايت اهلبيت (عليهم السلام) است. چنانكه فرمودهاند:
«نَحْنُ الْحَجُّ» 2
«ما [حقيقت] حج هستيم.»
گرچه ملازمت ولايت اهلبيت (عليهم السلام) با حج، در تمامى اعمال و
مناسك اين فريضه الهى قابل مشاهده است اما امورى كه اين حقيقت را در حج آشكارتر مىنمايد، عبارتند از:
1. مجاورت حِجْر اسماعيل با كعبه
2. شكافته شدن ديوار كعبه به هنگام ولادت اميرمؤمنان(ع)
3. تكيه زدن حضرت ولىعصر(ع) بر حَجَرُالاَسْوَد در هنگام ظهور