130چنين است:
1. در حج قِرانْ و إفراد مىتوان بدون عذر، طواف زيارت و نساء و نيز سعى
صفا و مروه را تا آخر ذىحجه به تأخير انداخت، اما در حج تمتع تنها در صورت عذر، اين كار جايز است.
2. در حج إفراد و قِرانْ عمره و حج دو عبادت محسوب مىشوند و استطاعت هر يك جداست. اما در حج تمتع، عمره و حج، يك عبادت محسوب شده و استطاعت در آنها يكى مىباشد.
3. در حج إفراد و قِرانْ پس از احرام و پيش از رفتن به عرفات مىتوان طواف مستحبى انجام داد، اما در حج تمتع اين كار جايز نيست.
4. در حج إفراد و قِرانْ براى عمره و حج مىتوان نايب جداگانه گرفت، اما در حج تمتع، تنها يك نايب مىتوان گرفت.
5. اختلاف حج قِرانْ و إفْراد آن است كه در حج إفرادْ قربانى واجب نيست، اما در حج قِرانْ نه تنها قربانى واجب است، بلكه بايد از اول احرام، همراه حجكننده باشد. در حالى كه در حج تَمَتُّع همراه داشتن قربانى واجب نيست، اما تهيه و كشتن قربانى به هنگام فرا رسيدن زمان آن، واجب است.
6. در حج تمتع و إفراد احرام با لبيك گفتن حاصل مىشود، اما در حج قِرانْ حجكننده مخير است كه با لبيك گفتن يا اشعار و تقليد محرم شود. به اين ترتيب كه در اشعار، جانب راست كوهان شتر را زخمى مىكند و