125در حديث ديگر از امام صادق(ع) روايت شده است كه فرمودند:
«مَا مِنْكُمْ أَحَدٌ يُصَلِّي صَلَاةً فَرِيضَةً فِي وَقْتِهَا ثُمَّ يُصَلِّي مَعَهُمْ صَلَاةً تَقِيةً وَ هُوَ
مُتَوَضِّئٌ إِلَّا كَتَبَ اللَّهُ لَهُ بِهَا خَمْساً وَ عِشْرِينَ دَرَجَةً فَارْغَبُوا فِي ذَلِكَ» 1
«اَحدى از شما نيست كه نماز واجبى را در وقت خودش بخواند سپس همان نماز را به صورت تقيه، در حالى كه وضو دارد با آنان (مخالفين) بخواند، مگر اين كه خداوند براى اين نماز تقيهاى، بيست و پنج درجه بنويسد. پس در اين امر رغبت كنيد.»
ثمره و نتيجه تقيه
بنابر آنچه ذكر شد، تقيه در برابر فرقههاى گوناگونى كه در موسم حج حضور دارند، علاوه بر اين كه موجب مصون ماندن از آسيب و زيان آنها مىگردد، در برخى موارد سبب گرايش ايشان به ما مىشود. چنانكه فرمودند:
«إِنَّ التَّقِيَّةَ جُنَّةُ الْمُؤْمِنِ» 2
«همانا تقيه، سپر (بلاى) مؤمن است.»
به همين سبب لازم است با پرهيز از بحث و جَدَل با پيروان ساير مذاهب كه
نتيجهاش سلب امنيت و ايجاد كدورت و كينهتوزى است، با رفتار و گفتار نيكوى خود، اسباب دعوت عملى آنها را به اعتقاد و بينش خود فراهم آوريم.