117را كه مىخواهيم بيان كنيم، به ذهن مىرساند. اين شخص در سختىها و بلاها؛ يعنى زمانى كه زمانه بر او سخت گرفته است، دعايش مستجاب مىشود، اما به شرط اينكه در حال آسايش و راحتى مشغول عبادت و بندگى خدا بوده باشد. در اين روايت شريف از عبادت در حال آسايش، به دعا در حال راحتى و آسايش تعبير شده است.
به همين معنا است روايتى كه در كافى از حضرت امام جعفر صادق(ع) نقل شده است كه فرمود:
كسى كه پيش از بلا، اهل دعا و نيايش به درگاه خدا باشد، وقتى بلايى نيز بر وى نازل شود، دعايش مستجاب خواهد شد و فرشتگان خواهند گفت: اين صدايى آشنا است و از آسمان در حجاب نخواهد ماند، اما كسى كه اهل دعا و عبادت نباشد، چون بلايى بر وى نازل شود، دعايش مستجاب نمىشود و فرشتگان مىگويند: ما اين صدا را