175ابن حجر در شرح اين حديث مى‌گويد:

استدل البخارى على انّ المؤمن اذا ارتكب معصية لا يكفر؛ بقوله(ص): (إذا التَقَى المُسْلِمَانِ بِسَيْفِهِمَا) فسماهما مسلمين مع التوعد بالنار. ¹

استدلال كرده بخارى بر اينكه مومن هرگاه مرتكب معصيتى شود كافر نمى‌گردد به قول پيامبر(ص) : (هرگاه دو مسلمان با شمشيرشان رو در روى هم شوند). حضرت آن دو را مسلمان خوانده با وعده دادن به آتش [دوزخ].

4. مقايسه با ديگر گناهان

گاهى با مقايسه برخى گناهان با گناهان ديگر پى مى‌بريم كه كفر عملى اصغر است نه اكبر. مثل آنكه پيامبر(ص) فرمود:

إذَا قَالَ المُسْلِمُ لأَخِيهِ: يَا كَافِرُ فَقَدْ بَاءَ بِهَا أَحَدُهُمَا.

هرگاه مسلمانى به برادرش بگويد: اى كافر يكى از آن دو به كفر باز گشته‌اند.

ابن تيميه در مورد اين حديث مى‌گويد:

فقد سمّاه النبى(ص) بقوله لأخيه: يا كافر كافراً. و هذه الكلمة دون الزنا و السرقة و شرب الخمر. و هذه الأعمال ليست بكفر ينتقل عن الملة، ولا يجب ان يستتاب اصحابها، فكذلك من قال لأخيه:

يا كافر. ²