134 أَوْ أَبْنٰاءِ بُعُولَتِهِنَّ أَوْ إِخْوٰانِهِنَّ أَوْ بَنِي إِخْوٰانِهِنَّ أَوْ بَنِي أَخَوٰاتِهِنَّ أَوْ نِسٰائِهِنَّ). ¹

پوشيدن كفش پاشنه بلند جايز نيست؛ زيرا زن را در معرض سقوط قرار مى‌دهد و انسان شرعاً مأمور به اجتناب از خطرهاست؛ به مثل عموم قول خداوند (با دستانتان خود را به هلاكت نيندازيد) و قول خداوند: (خودكشى نكنيد)، همان‌گونه كه قامت زن و پشت او بيش از آنكه هست پيدا مى‌شود و اين گول زدن مرد و ظاهر نمودن برخى از زينت اوست كه زن مؤمن از ظاهر نمودن آن نهى شده است به قول خداوند سبحان و متعالى: (و زينت خود را - جز آن مقدار كه نمايان است - آشكار ننمايند، و ] اطراف [ روسرى‌هاى خود را بر سينة خود افكنند ] تا گردن و سينه با آن پوشانده شود [ ، و زينت خود را آشكار نسازند مگر براى شوهرانشان، پدرانشان، يا پدرشوهرانشان، يا پسرانشان، يا پسران همسرانشان، يا برادرانشان، يا پسران برادرانشان، يا پسران خواهرانشان، يا زنان هم‌كشيشان).

5. حكم استعمال لاك براى زن

او در اين باره مى‌گويد:

أما المناكير فلاتجوز؛ لما فيها من منع وصول الماء فى الوضوء و الغسل إلى الأظافر... ²

اما كارهاى منكر جايز نيست؛ چرا كه باعث مى‌شود هنگام وضو