114بنده تو و چه زيباست گذشت از سوى تو!
آه اى خداى من! اگر تو اعمالم را نپذيرى، آنگاه كه پس از دميدهشدن صور اسرافيل فرياد برآورند:
«اين الرجبيون؟!» ، چه بگويم كه من خود را در برابر معتمرى چون علىبنالحسين(ع) اين بزرگمرد عرصه عبادت، معتمر نمىدانم.
اى كاش اين رغايب، اين شب آرزوها و خواستنها هرگز به پايان نرسد كه من خواستهاى دارم بزرگ! من از دوست غير دوست نخواهم كه هر خواستهاى غير او زيانى بزرگ است. خداى من! به كدامين عمل، لياقت يافتم امشب را در كنار خانه تو به سر آورم؛ خانهاى كه به يقين، مولايم؛ يگانه دهر؛ منتَظَرِ زمان، امشب را در كنار آن به عبادت مشغول