119وى ادّعاى نبوت داشت و على(ع) را خدا مىانگاشت. على(ع) به او سه روز مهلت داد تا توبه كند، ولى وى امتناع كرد. بنابراين، او را به همراه هفتاد مرد ديگر كه همان ادعا را درباره او داشتند، در آتش سوزاند. 1
شيخ يوسف بحرانى مىگويد: «ابن سبا همان است كه مىپنداشت اميرمؤمنان(ع) خداست. اميرمؤمنان سه روز وى را مهلتِ توبه داد و او توبه نكرد. پس او را سوزاند.» 2
اين احتمالات و مانند آنها، در روايات كشى در «رجال» او آمده است. شايد اين بزرگان نيز با توجه به روايات وى، اين مطالب را گفته باشند.
ابنحزم نيز در «الفصل فى الملل والاهواء والنحل» چنين مىنويسد:
از فرقههاى غالى كه قائل به ربوبيتِ غيرِ خداوند -عزّوجلّ- هستند، اولشان فرقهاى از ياران عبداللهبنسبأ حميرى - لعنه الله - هستند كه نزد على بنابىطالب آمده رو در روى وى گفتند: تو همويى. گفت: او كيست؟! گفتند: تو خدايى. اين امر بر وى سنگين آمد و دستور داد آتش فراهم آوردند و آنان را بدان سوزاند. هنگامى كه در آتش افكنده مىشدند، گفتند: الآن يقين پيدا كرديم كه تو خداى - تعالى - هستى؛ چرا كه هيچ كس به آتش عذاب نمىكند جز پروردگار آتش. 3
ذهبى در «ميزان الاعتدال» مىگويد: «عبداللهبنسبأ از غاليان زنادقه است. او گمراه و گمراهكننده است. گمان دارم كه على او را به آتش