57ابن قيم الجوزى، شاگرد ابنتيميه در كتاب «طريق الهجرتين» مىگويد:
خداوند در روز قيامت، كنار بنده مؤمن قرار مىگيرد و با او درگوشى حرف مىزند و بنده مؤمن آنچنان به پروردگارش نزديك مىشود كه با خدا پهلو به پهلو قرار مىگيرد و خداوند كتف خودش را بر او مىگذارد و مشغول صحبت مىگردند. خداوند از بندهاش مىپرسد: به ياد دارى كه فلان گناه را مرتكب شدى؟ او مىگويد: آرى، آرى و به تمام گناهانش اعتراف مىكند. 1آيا اين ديدگاه افزون بر اينكه مستلزم پذيرش اعضا و جوارح براى خداوند است، خدا را در حد يك انسان قرار نمىدهد؟
16. كمر خدا
در مذهب وهابيت، خداوند مانند انسان داراى كمر است. ابنتيميه، خداى سبحان را چون انسان، داراى كمر مىداند و مىگويد: «وقتى خداوند، رحم (قرابت) را خلق كرد، رحم بلند شد و كمر خدا را محكم گرفت!» 2البته اين پندارها چنان بديهى الفساد است كه به هيچ نقد و تحليل علمى نياز ندارد، زيرا كسى كه از آموزهها و معارف اسلامى آگاهى اندكى داشته باشد، مىداند كه روح اسلام با چنين مطالبى سازگارى ندارد.