188اين اعتقاد، صريحاً بر تحريف قرآن كريم دلالت دارد و گذشته از اينكه با اتفاق مسلمين بر نفى تحريف و متواتر بودن قرآن مخالف است و گذشته از اينكه قرآن به ضرورت دين اسلام، معجزه ماندگار و پايدار رسول خاتم(ص) تا روز قيامت است و تصرف در معجزه، كه فعل خداست و تغيير دادن آن به حكم عقل، محال است، خود خداوند متعال نيز در قرآن، صريحاً، تحريف را از قرآن نفى نموده و هرگونه تصرف و دستبرد ديگران را در آن، به اراده تكوينى خود مانع شده و كم و زياد نمودن و يا جابهجا كردن آيات را از حيطه توانايى انس و جن بيرون نموده است.
آيه إِنّٰا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَ إِنّٰا لَهُ لَحٰافِظُونَ «اين ماييم كه اين ذكر (قرآن) را نازل كردهايم و ما آن را به طور قطع حفظ خواهيم كرد». (حجر: 9) دلالت بر بطلان عقيده وهابيان، مبنى بر تحريف قرآن دارد.
اغلب مفسران شيعه و سنى، درباره اين آيه كريمه اظهار نظر نموده و آن را دليلى بر مصونيت و حفظ قرآن كريم از هر نوع تغيير و دستبرد ديگران گرفتهاند.
علامه طباطبايى، مفسر و دانشمند بزرگ شيعى با ذكر اين قيد كه خدا داناتر است، مىگويد:
خداوند در اين آيه، خطاب به پيامبر مىفرمايد: اين ذكر را تو از ناحيه خودت نياوردهاى تا مردم عليه تو قيام نموده و بخواهند آن را به زور خود، باطل سازند و تو در نگهدارى آن به زحمت بيفتى و سرانجام هم نتوانى. همچنين از ناحيه ملائكه نيز نازل نشده تا در نگهدارىاش محتاج آنان باشى تا بيايند و آن را