164
7. بىحرمتى به قبر و مسجد رسول خدا(ص)
وهابىها در سال 1342ه.ق به شهر مدينه حمله نمودند و بعد از كشتن مسلمين اين شهر، وارد مدينه شده، تمام قبههاى پاك امامان معصوم(عليهم السلام) و خاندان رسول الله(ص) را به كمك استعمارگران غربى و كينه توزان، منهدم كرده، قبرها را با خاك يكسان نمودند.
آنان حتى زمين قبرستان را كه از سنگ، فرش شده بود، زير و رو نموده، آن را به سنگپاره و خاك و غبار تبديل نمودند. تمام جواهرات و لؤلؤ و فرشهاى گرانقيمت را كه در ضريحهاى مقدس بود به سرقت و يغما بردند و به اموال آلسعود ضميمه كردند؟ 1آيا جز اين است كه سران وهابيت و آلسعود در راستاى دشمنى با اهلبيت(عليهم السلام) چشم به مال دنيا دوخته و به بهانههاى واهى قبرها را تخريب نموده تا اموال آن را تاراج كنند؟
با توجه به آنچه گذشت آيا نمىتوان گفت، توحيدى كه وهابيت از آن دم مىزند و آن را شعار خود قرار دادهاند با نابودى مظاهر توحيد و كشتار موحدان و تخريب اماكن مقدس و به سرقت بردن آثار تاريخى اسلام و اموال مردم و ايجاد فتنه و فساد در بين مسلمين، در تعارض است و در قالب توحيد اسلامى و قرآنى نمىگنجد؛ بلكه چيز نامفهومى است كه وهابىها به عنوان حربه، براى كشتن مسلمانان از آن استفاده مىكنند. آنان مردم عوام را براى به دستآوردن منافع مالى و مادى فرقه وهابيت و سران آن، فريب مىدهند و به اين شيوه، آنان را عليه مسلمين