163 «عثمان بن بشير» مورخ وهابى نقل نموده - 1 چه معنايى مىتواند داشته باشد، جز اينكه با اين كار ننگين مىخواستهاند - و هنوز هم مىخواهند - هم آثار جنايت يزيد بن معاويه را از اذهان مسلمين بزدايند و هم رشادت و مبارزه و شهادت نواده پيامبر اسلام(ص) را در را ه دين و قرآن به فراموشخانه تاريخ بسپارند، ولى غافل از اينكه خداوند فرموده است:
يُرِيدُونَ لِيُطْفِؤُا نُورَ اللّٰهِ بِأَفْوٰاهِهِمْ وَ اللّٰهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَ لَوْ كَرِهَ الْكٰافِرُونَ (صف:8)
مىخواهند نور خدا را با دهانهايشان خاموش كنند و خدا تمام كننده نور خويش است هر چند كه كافران كراهت داشته باشند.
ميرزا ابوطالب اصفهانى گردشگر هندوستانى كه خود در بازگشت از انگلستان به سوى هند يازده ماه بعد از واقعه عاشورا وارد كربلا شده بود در سفرنامهاش به نام «مسير طالبى» مىنويسد:
وقتى كه وهابىها وارد شهر كربلا مىشوند، نداى «اقتلوا المشركين» را سر مىدهند. آنان بعد از تخريب قبر امام حسين(ع) و كشتن مردم و به جا گذاشتن زخمىهاى زياد، همه چيز را غارت مىكنند. اين كشتار به حدى وحشيانه بوده كه در صحن مقدس، خون كشتهشدگان روان گشته و حجرههاى صحن از اجسادكشتگان پرشده بود. 2