954

فصل دويّم

در بعضى دعاهاى وارده در وقت خوابيدن و بيدار شدن

و آن هفت دعا است

اوّل : از حضرت صادق عليه السلام مروى است كه: كسى كه بگويد سه مرتبه در وقتى كه در خوابگاه خود درآيد : الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِي عَلا فَقَهَرَ ، وَالْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِي بَطَنَ فَخَبَرَ ¹ ، وَالْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِي مَلَكَ فَقَدَرَ ، وَالْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِي يُحْيِي الْمَوْتىٰ وَيُمِيتُ الْأَحْياءَ ، وَهُوَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ، بيرون آيد از گناهان خود مانند روزى كه زاييده او را مادر او ؛ و اين روايت را صدوق و شيخ نيز نقل كرده‌اند ² .

و در عدّة الدّاعى از حضرت صادق عليه السلام نقل كرده كه : اين ادنى چيزى است كه مُجزى است از تحميد ؛ ولكن در آن روايت حمد دويّم بعد از حمد سيّم است ³ .

دويّم : و نيز از آن حضرت مروى است كه حضرت رسول صلى الله عليه و آله چون در رختخواب خود جا مى‌گرفت مى‌خواند آية الكرسى و مى‌گفت : بِسْمِ اللّٰهِ ، آمَنْتُ بِاللّٰهِ ، وَكَفَرْتُ‌بِالطَّاغُوتِ.

اللّٰهُمَّ احْفَظْنِي فِي مَنامِي وَفِي يَقَظَتِي ⁴ .

سيّم : از مفضّل بن عمر منقول است كه حضرت صادق عليه السلام به من فرمود كه : اگر بتوانى شب نكن مگر آنكه تعويذ كنى خود را به يازده حرف ، گفتم : خبر ده مرا به آنها ، فرمود : بگو :

أَعُوذُ بِعِزَّةِ اللّٰهِ ، وَأَعُوذُ بِقُدْرَةِ اللّٰهِ ، وَأَعُوذُ بِجَلالِ اللّٰهِ ، وَأَعُوذُ بِسُلْطانِ اللّٰهِ ، وَأَعُوذُ بِجَمالِ اللّٰهِ ، وَأَعُوذُ بِدَفْعِ اللّٰهِ ، وَأَعُوذُ بِمَنْعِ اللّٰهِ ، وَأَعُوذُ بِجَمْعِ اللّٰهِ ، وَأَعُوذُ بِمُلْكِ اللّٰهِ ، وَأَعُوذُ بِوَجْهِ اللّٰهِ ، وَأَعُوذُ بِرَسُولِ اللّٰهِ صَلَّى اللّٰهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ ، مِنْ شَرِّ مَا خَلَقَ وَبَرَأَ وَذَرَأَ ، و تعويذ كن خود را به اين هر وقت كه خواهى ⁵ .