897

باب دويّم در ذكر نمازهاى مستحبّه كه در مفاتيح الجنان ذكر نشده

نماز اعرابى‌نمازهاى مستحبّه

سيّد ابن طاووس در جمال الأُسبوع‌از شيخ تلّعكبرى نقل كرده كه او به سند خود از زيد بن ثابت روايت كرده كه گفت : مردى از باديه نشينان به خدمت حضرت رسالت پناه صلى الله عليه و آله ايستاد و گفت : پدر و مادرم فداى تو باد، يا رسول اللّٰه، ما در باديه مى‌باشيم و دوريم از مدينه، و نمى‌توانيم هر جمعه به نماز جمعه حاضر شويم، پس دلالت كن مرا بر عملى كه چون آن را بجا آورم فضيلت نماز جمعه را دريابم، و چون به اهل و قبيلۀ خود برگردم ايشان را نيز بياموزم .

حضرت فرمود كه : چون روز بلند شود دو ركعت نماز بكن، در ركعت اوّل بعد از حمد هفت مرتبه قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ و در ركعت دوّم بعد از حمد هفت مرتبه قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النّٰاسِ بخوان، و بعد از سلام هفت مرتبه آية الكرسى بخوان ، پس برخيز و هشت ركعت ديگر بكن به دو سلام، و بنشين بعد از هر دو ركعت از آن و تشهّد بخوان و سلام مگو، و چون چهار ركعت را تمام كردى سلام بگو، و چهار ركعت ديگر نيز بدين طريق بجا آور، و بخوان در هر ركعتى حمد يك مرتبه و إِذٰا جٰاءَ نَصْرُ اللّٰهِ يك مرتبه و قُلْ هُوَ اللّٰهُ أَحَدٌ بيست و پنج مرتبه، و چون از تشهّد و سلام فارغ شدى هفت مرتبه بخوان اين دعا را : يَا حَيُّ يَا قَيُّوْمُ يَا ذَا الْجَلالِ وَالْإِكْرامِ ، يَا إِلٰهَ الْأَوَّلِينَ وَالْآخِرِينَ ، يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ ، يَا رَحْمانَ الدُّنْيا وَالْآخِرَةِ وَرَحِيمَهُما يَا رَبِّ يَا رَبِّ يَا رَبِّ يَا رَبِّ يَا رَبِّ يَا رَبِّ يَا رَبِّ ، يَا اللّٰهُ يَا اللّٰهُ يَا اللّٰهُ يَا اللّٰهُ يَا اللّٰهُ يَا اللّٰهُ يَا اللّٰهُ صَلِّ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِهِ وَاغْفِرْ لِي ، پس حاجت خود را ذكر كن، و هفتاد مرتبه بگو : لَاحَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلّا بِاللّٰهِ الْعَلِيِّ الْعَظِيمِ ، و بگو : وَسُبْحانَ اللّٰه رَبِّ الْعَرْشِ الْكَرِيمِ .

پس حضرت فرمود : به حقّ آن خداوندى كه مرا به راستى فرستاده سوگند كه هر مؤمن و مؤمنه كه اين نماز را بكند در روز جمعه من ضامنم بهشت را براى او، و از جاى خود برنخيزد تا گناهانش و گناهان پدر و مادرش آمرزيده شود، و عطا فرمايد حق تعالى به او ثواب هركه نماز كرده در اين روز در شهرهاى مسلمانان، وبنويسد از براى او اجر كسى كه روزه گرفته و نماز كرده در اين