868تهجّد مى‌كنند رويشان از همه كس نيكوتر است ؟ فرمود : براى آنكه ايشان خلوت مى‌كنند با خدا ، حق تعالى مى‌پوشاند به ايشان از نور خويش ¹ .

و بالجمله، روايات در اين باب بسيار است ، و مكروه است ترك برخاستن شب .

و شيخ به سند صحيح از حضرت صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : نيست بنده‌اى مگر اينكه بيدار مى‌شود در هر شب يك مرتبه يا دو مرتبه يا چند مرتبه، پس اگر برخاست كه برخاست، و اگر نه مى‌گشايد شيطان ميان پاهاى خود را پس بول مى‌كند در گوش او ، آيا نمى‌بيند آن كسى كه برنخاسته است از براى نماز شب صبح كه برمى‌خيزد گران و مكدّر و سنگين و كسِل است ² .

و شيخ برقى به سند معتبر از حضرت امام محمّد باقر عليه السلام روايت كرده كه فرمود : از براى شب شيطانى است كه او را رها مى‌گويند ، پس هرگاه بنده‌اى از خواب بيدار شود و اراده كند برخاستن براى نماز شب را آن شيطان به او گويد : حالا وقت برخاستن تو نيست ، پس دفعۀ ديگر كه بيدار شود و خواهد برخيزد آن شيطان گويد كه : وقت برخاستن نشده ، يعنى زود است ، پس پيوسته او را از برخاستن زائل كند و حبس كند او را تا فجر طلوع كند، و چون فجر طالع شود بول كند در گوش او، آن وقت بگذرد از او در حالى كه دُم خود را مى‌جنباند از ناز و به خود مى‌بالد ³ .

و ابن ابى‌جُمهور از رسول خدا صلى الله عليه و آله نقل كرده كه آن حضرت روزى به اصحاب خود فرمود كه : احدى از شما هرگاه خوابيد شيطان گره مى‌زند بر پس سر او سه گره ، بزند مكان هر گرهى:

عَلَيْكَ لَيْلٌ طَوِيلٌ فَارْقُدْ، يعنى شبت دراز است بخواب ، پس هرگاه بيدار شد و ذكر خدا كرد يك گره گشوده شود، و اگر وضو گرفت يك گره ديگر گشوده گردد، و اگر نماز خواند يك گره ديگر گشوده گردد، پس داخل صبح شود به حال نشاط پاكيزه نفس، و الّا صبح كند خبيث النّفس كسلان ⁴ ؛ و اين روايت در كتب اهل سنّت نيز مذكور است ⁵ .

و قطب راوندى روايت كرده از امير المؤمنين عليه السلام كه فرمود : طمع مكن در سه چيز با سه چيز : طمع مكن در بيدارى شب با پر خوردن ، و در نور صورت با خوابيدن در جميع شب ، و در امان از دنيا با صحبت فسّاق ⁶ .

و نيز قطب راوندى روايت كرده كه حضرت عيسى عليه السلام صدا زد مادر خود مريم عليها السلام را بعد از مردنش و گفت : اى مادر، با من تكلّم كن، آيا مى‌خواهى به دنيا برگردى ؟ گفت : بلى، براى آنكه