862و مى‌خوانى تهليل و استعاذۀ مأثوره را كه در ادعيۀ صباح و مساء بيايد ، پس مى‌گذارى دست خود را بر بالاى سرت و مى‌كشى بر صورت خود و مى‌گيرى ريش خود را به دست و مى‌گويى :

أَحَطْتُ عَلَىٰ نَفْسِي وَأَهْلِي وَمالِي وَوَلَدِي مِنْ غائِبٍ وَشاهِدٍ بِاللّٰهِ الَّذِي لَا إِلٰهَ إِلّا هُوَ عالِمُ الْغَيْبِ وَالشَّهادَةِ الرَّحْمٰنُ الرَّحِيمُ ، الْحَيُّ الْقَيُّوْمُ ، لاٰ تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَ لاٰ نَوْمٌ . مى‌خوانى تا اَلْعَلِيُّ الْعَظِيمُ ¹².

پس مبادرت مى‌كنى به خواندن نماز مغرب ، و سزاوار نيست تأخير افكندن نماز مغرب را از اوّل وقت آن ، و در احاديث كثيره تأكيد بسيار شده به تأخير نينداختن آن از اوّل وقتش ، و چون خواستى مشغول نماز شوى اذان و اقامه مى‌گويى به همان آدابى كه در سابق گذشت، و نيز در مابين اذان و اقامه مى‌گويى :

اللّٰهُمَّ إِنِّي أَسْأَ لُكَ بِإِقْبالِ لَيْلِكَ ، وَ إِدْبارِ نَهارِكَ ، وَحُضُورِ صَلَوَاتِكَ، وَأَصْواتِ دُعاتِكَ ، وَتَسْبِيحِ مَلائِكَتِكَ ، أَنْ تُصَلِّيَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ ، وَأَنْ تَتُوْبَ عَلَيَّ إِنَّكَ أَ نْتَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ ³ .

پس برمى‌خيزى و نماز مغرب را با آداب و شرائط بجا مى‌آورى، و بعد از فراغ از نماز سه تكبير و تسبيح زهراء عليها السلام را مى‌گويى ، پس مى‌خوانى :

إِنَّ اللّٰهَ وَمَلائِكَتَهُ يُصَلُّوْنَ عَلَى النَّبِيِّ يَا أَ يُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا صَلُّوْا عَلَيْهِ وَسَلِّمُوا تَسْلِيماً . اللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ النَّبِيِّ وَعَلَىٰ ذُرِّيَّتِهِ وَعَلَىٰ أَهْلِ بَيْتِهِ ⁴ .

و هفت مرتبه مى‌گويى : بِسْمِ اللّٰه الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ ، وَلَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلّا بِاللّٰهِ الْعَلِيِّ الْعَظِيمِ ⁵ .