829او را مى‌بينى، و حيا كن از آنكه با او تكلّم كنى و دلت به جانب ديگر متوجّه باشد ، پس مى‌ايستى با وقار و خشوع در حالتى كه دستهايت را بر رانهاى خود مقابل سر زانو گذاشته باشى، و مابين قدمهايت به قدر سه انگشت تا يك شِبر باز كرده فُرجه مى‌گذارى، و نظرت را به موضع سجده مى‌افكنى ، پس نيّت فريضۀ صبح بكن قُربةً الى اللّٰه و تكبيرة الإحرام بگو .
و مستحبّ است كه شش تكبير ديگر بر او اضافه كنى، و در هر تكبيرى دستها را بلند كنى تا محاذى نرمۀ گوش، در حالى كه كف دستها رو به قبله باشد و انگشتها غير از انگشت بزرگ به‌هم چسبيده باشد، و بخوانى دعاهاى تكبيرات را به اين طريق كه بعد از تكبير سيّم بگويى : اللّٰهُمَّ أَ نْتَ الْمَلِكُ الْحَقُّ الْمُبينُ 1 ، لَاإِلٰهَ إِلّا أَ نْتَ سُبْحانَكَ إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِي فَاغْفِرْ لِي ذَ نْبِي 2 إِنَّهُ لَايَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلّا أَ نْتَ .
و بعد از تكبير پنجم مى‌گويى : لَبَّيْكَ وَسَعْدَيْكَ وَالْخَيْرُ فِي يَدَيْكَ وَالشَّرُّ لَيْسَ إِلَيْكَ وَالْمَهْدِيُّ مَنْ هَدَيْتَ ، عَبْدُكَ وَابْنُ عَبْدَيْكَ ذَلِيلٌ بَيْنَ يَدَيْكَ مِنْكَ وَبِكَ وَلَكَ وَ إِلَيْكَ 3 لَامَلْجَأَ وَلَا مَنْجَىٰ وَلَا مَفَرَّ مِنْكَ إِلّا إِلَيْكَ ، سُبْحانَكَ وَحَنانَيْكَ تَبَارَكْتَ وَتَعَالَيْتَ سُبْحانَكَ رَبَّ الْبَيْتِ الْحَرامِ 4 .
و بعد از تكبير هفتم مى‌گويى : وَجَّهْتُ وَجْهِي لِلَّذِي فَطَرَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ عالِمِ الْغَيْبِ وَالشَّهادَةِ حَنِيفاً مُسْلِماً وَمَا أَ نَا مِنَ الْمُشْرِكِينَ ، إِنَّ صَلاتِي وَنُسُكِي وَمَحْيَايَ وَمَمَاتِي لِلّٰهِ رَبِّ الْعالَمِينَ لَاشَرِيكَ لَهُ وَبِذَلِكَ أُمِرْتُ وَأَ نَا مِنَ الْمُسْلِمِينَ 5 .در آداب قرائت
و چون خواهى شروع كنى به قرائت كلمۀ استعاذه را آهسته مى‌گويى ، پس بخوان سورۀ حمد را با آداب تمام و حضور قلب و تفكّر در معانى آن، و بعد از فراغ به قدر يك نفس ساكت مى‌شوى ، پس بخوان سوره‌اى از قرآن، و خوب است كه امثال سورۀ عَمَّ و هَلْ أَتىٰ و لا أُقْسِمُ بوده باشد، پس از آن نيز به قدر يك نفس ساكت مى‌ايستى، پس دستها را بلند مى‌كنى به جهت