545وَالْبَيانِ ، فَإِنْ تُعَذِّبْنِي فَبِذُ نُوبِي غَيْرَ ظالِمٍ أَ نْتَ لِي ، وَ إِنْ تَعْفُ عَنِّي وَتَرْحَمْنِي فَبِجُودِكَ وَكَرَمِكَ يَا كَرِيمُ .
و مى‌گويى نيز : غَدَوْتُ بِحَوْلِ اللّٰهِ وَقُوَّتِهِ ، غَدَوْتُ بِغَيْرِ حَوْلٍ مِنِّي وَلَا قُوَّةٍ ، وَلَكِنْ بِحَوْلِ اللّٰهِ وَقُوَّتِهِ ، يَا رَبِّ أَسْأَ لُكَ بَرَكَةَ هٰذَا الْبَيْتِ وَبَرَكَةَ أَهْلِهِ ، وَأَسْأَ لُكَ أَنْ تَرْزُقَنِي رِزْقاً حَلالاً طَيِّباً تَسُوقُهُ إِلَيَّ بِحَوْ لِكَ وَقُوَّتِكَ وَأَ نَا خائِضٌ 1فِي عَافِيَتِكَ .
و شيخ شهيد و محمّد بن المشهدى اين عمل را از براى صحن مسجد بعد از عمل ستون چهارم ذكر نموده‌اند ، در دو ركعت حمد و توحيد، و در دو ركعت ديگر حمد و قدر گفته‌اند، و بعد از سلام تسبيح زهرا عليها السلام 2.
و در حديث معتبر از ابوحمزۀ ثمالى منقول است كه گفت : روزى در مسجد كوفه نشسته بودم،ناگاه ديدم كه شخصى از درِ كنده داخل شد از همه كس خوشروتر و خوشبوتر و پاك جامه‌تر و عمّامه به سر بسته، و پيراهن و درّاعه پوشيده، و دو نعل عربى در پاى مباركش بود، پس نعلين را كند و نزد ستون هفتم ايستاد، و دستها را تا برابر گوش بلند كرد، و تكبيرى گفت كه جميع موهاى بدن من از دهشت آن راست ايستاد ، پس چهار ركعت نماز گزارد، و ركوع و سجودش را نيكو به عمل آورد، پس اين دعا را خواند : إِلٰهِي إِنْ كُنْتُ قَدْ عَصَيْتُكَ، و خواند تا رسيد به يا كَرِيمُ، پس به سجود رفت و مكرّر يا كَرِيمُ گفت، آنقدر كه يك نفس وفا كند ، پس در سجود گفت : يا مَنْ يَقْدِرُ عَلىٰ حَوائِجِ السّائِلِينَ، و خواند تا هفتاد مرتبه يا سَيِّدِي، كه در اعمال ستون هفتم ذكر شد ، چون سر از سجده برداشت و نيك ملاحظه كردم حضرت امام زين العابدين عليه السلام بود، پس دستهاى مباركش را بوسيدم و پرسيدم كه : از براى چه آمديد به اين جا ؟ فرمود : از براى آنچه كه ديدى ، يعنى نماز در مسجد كوفه 3 . و در روايتى كه در ذيل زيارت هفتم نقل كرديم ابوحمزه را