429سيزدهم : در وقت زيارت پشت به قبله و رو به قبر منوّر ايستادن ، و ظاهراً اين ادب مختصّ به معصوم است ، و چون از خواندن زيارت فارغ شد گونۀ راست را به ضريح بگذارد و به حال تضرّع دعا كند ، پس گونۀ چپ را بگذارد و بخواند خدا را به حقّ صاحب قبر كه او را از اهل شفاعت آن بزرگوار قرار دهد، و مبالغه كند در دعا و الحاح، پس برود به سمت سر مطهّر و رو به قبله بايستد و دعا كند ¹ .

چهاردهم : ايستادن در وقت خواندن زيارت، اگر عذرى ندارد، از ضعف و درد كمر و درد پا و غيرها .

پانزدهم : گفتن تكبير در نزد ديدن قبر مطهّر پيش از شروع در خواندن زيارت ، و در خبرى است كه: هركه تكبير بگويد پيش روى امام عليه السلام و بگويد : لَاإِلٰهَ إِلّا اللّٰه وَحْدَهُ لَاشَرِيكَ لَهُ، نوشته شود براى او رضوان اللّٰه الأكبر ² .

شانزدهم : خواندن زيارت ماثورۀ وارده از سادات انام عليهم السلام ، و ترك خواندن زيارتهاى مخترعه كه بعض بى‌خردان از عوام آنها را با بعضى از زيارات تلفيق كرده و نادانان را به آن مشغول ساخته .

شيخ كلينى رحمه الله روايت كرده از عبدالرّحيم قصير كه گفت : وارد شدم بر حضرت صادق عليه السلام و گفتم : فدايت شوم از پيش خود دعايى اختراع كردم ، فرمود : واگذار مرا از اختراع خود ، هرگاه تو را حاجتى روى دهد پناه بر به حضرت رسول صلى الله عليه و آله و دو ركعت نماز كن و هديه كن آن را به سوى آن حضرت ، إلى آخره ³ .

هفدهم : بجا آوردن نماز زيارت، و اقلّ آن دو ركعت است ، شيخ شهيد فرموده كه : اگر زيارت براى پيغمبر است نماز را در روضۀ مطهّره بجا آورد، و اگر در حرم يكى از ائمّه است در بالاى سر بجا آورد، و اگر بجا آورد آن دو ركعت را در مسجد مكان يعنى مسجد حرم جايز است ⁴ .

و علّامۀ مجلسى رحمه الله فرموده : كه نماز زيارت و غير آن را به گمان فقير در پشت سر و بالاى سر كردن بهتر است ⁵ ، و علّامۀ بحر العلوم نيز در دُرّه فرموده :