249سيّم : آنكه در وقت افطار دعاهاى واردۀ آن را بخواند ، از جمله آنكه بگويد : اللّٰهُمَّ لَكَ صُمْتُ ، وَعَلَىٰ رِزْقِكَ أَ فْطَرْتُ ، وَعَلَيْكَ تَوَكَّلْتُ، تا خدا عطا كند به او ثواب هر كسى را كه در اين روز روزه داشته ¹، و اگر دعاى اللّٰهُمَّ رَبَّ النُّورِ الْعَظِيمِ را كه سيّد و كفعمى روايت كرده‌اند بخواند فضيلت بسيار يابد ² ، و روايت شده كه حضرت امير المؤمنين عليه السلام هرگاه مى‌خواست افطار كند مى‌گفت : بِسْمِ اللّٰهِ ، اللّٰهُمَّ لَكَ صُمْنا ، وَعَلَىٰ رِزْقِكَ أَ فْطَرْنا ، فَتَقَبَّلْ ³ مِنَّا إِنَّكَ أَ نْتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ ⁴ .

چهارم : در لقمۀ اوّل بگويد : بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ ⁵ ، يَا واسِعَ الْمَغْفِرَةِ اغْفِرْ لِي، تا خدا او را بيامرزد ⁶ .

و در خبر است كه: در آخر هر روز از روزهاى ماه رمضان ، خدا هزار هزار كس را از آتش جهنّم آزاد مى‌كند، پس از حق تعالى بخواه كه تو را يكى از آنها قرار دهد ⁷ .

پنجم : در وقت افطار سورۀ قدر بخواند ⁸ .

ششم : در وقت افطار تصدّق كند، و افطار دهد روزه‌داران را، اگرچه به چند دانۀ خرما يا شربتى آب باشد . و از حضرت رسول صلى الله عليه و آله مروى است كه كسى كه: افطار دهد روزه‌دارى را ، از براى او خواهد بود مثل اجر آن روزه‌دار، بدون آنكه از اجر او چيزى كم‌شود، و هم از براى او خواهد بود مثل آن عمل نيكويى كه بجا آورد آن افطار كننده به قوّۀ آن طعام ⁹ .

وآية اللّٰه علّامۀ حلّى در رسالۀ سعديّه از حضرت صادق عليه السلام نقل كرده كه فرمود : هر مؤمنى كه اطعام كند مؤمنى را لقمه‌اى در ماه رمضان، بنويسد حق تعالى براى او اجر كسى كه سى بندۀ