243مىكرد هر اسيرى كه بود و عطا مىنمود هر سائلى را 1 .
مؤلّف گويد كه : ماه رمضان ماه خداوند عالميان است، و شريفترين ماهها است، و ماهى است كه درهاى آسمان و درهاى بهشت و رحمت گشوده مىشود، و درهاى جهنّم بسته مىشود، و در آن شبى است كه عبادت در آن بهتر است از عبادت هزار ماه ، پس تأمّل نما كه چگونه خواهى بود در شب و روز خود ، و چگونه نگاه مىدارى اعضا و جوارح خود را از معصيتهاى پروردگار خود ، و مبادا شبها در خواب باشى و روزها غافل از ياد خدا . همانا در خبر است كه در آخر هر روز از روزهاى ماه رمضان در وقت افطار حق تعالى هزار هزار كس را از آتش جهنّم آزاد مىكند ، و چون شب جمعه و روز جمعه مىشود در هر ساعتى هزار هزار كس را از آتش جهنّم آزاد مىكند كه هر يك مستوجب عذاب شده باشند، و در شب و روز آخر ماه به عدد آنچه در تمام ماه آزاد كرده است آزاد مىكند 2 .
پس اى عزيز مبادا بيرون رود ماه رمضان و گناهان تو باقى مانده باشد، و در هنگامى كه روزهداران مزدهاى خود را بگيرند تو از جملۀ محرومان و زيانكاران باشى ، و تقرّب بجوى بسوى خداوند تبارك و تعالى به تلاوت كردن قرآن مجيد در شبها و روزهاى اين ماه، و به ايستادن به نماز و جدّ و جهد كردن در عبادت، و بجا آوردن نمازها در اوقات فضيلت، و كثرت استغفار و دعا .
فَعَنِ الصّادِقِ عَلَيْهِ السَّلامُ أَ نَّهُ مَنْ لَمْ يُغْفَرْ لَهُ في شَهْرِ رَمَضانَ لَمْ يُغْفَرْ لَهُ إلىٰ قابِلٍ إلّا أَنْ يَشْهَدَ عَرَفَةَ 3 .
و نگاه دار خود را از چيزهايى كه خدا حرام كرده است، و از افطار كردن بر چيزهاى حرام، و رفتار كن به نحوى كه مولاى ما حضرت صادق عليه السلام وصيّت نموده و فرموده كه : هرگاه روزه دارى مى بايد كه روزه دارد گوش و چشم و مو و پوست و جميع اعضاى تو، يعنى از محرّمات بلكه از مكروهات، و فرمود : بايد كه روز روزۀ تو مانند روز افطار تو نباشد 4 .
و نيز فرموده كه : روزه نه همين از خوردن و آشاميدن است تنها ، بلكه بايد در روز روزه نگاه داريد زبان خود را از دروغ، و بپوشانيد ديدههاى خود را از حرام، و با يكديگر نزاع مكنيد، و حسد مبريد، و غيبت مكنيد، و مجادله مكنيد، و سوگند دروغ مخوريد، بلكه سوگند راست نيز ، و دشنام