200درخواستى نباشد، عرضه آن با شكست رو به رو شده و كارى از پيش نخواهد رفت.
امام باقر(ع) مى‌فرمايد:
«روزى كه قائم آل محمّد(ص) قيام كند، خدا دست خود را بر سر بندگان مى‌گذارد، در پرتو آن خردها را جمع مى‌گرداند و شعور آنان به حد كمال مى‌رسد». 1البتّه گذشت زمان و شكست قوانين مادّى و پديد آمدن بن‌بست‌هاى جهانى و كشيده شدن بشريّت بر لب پرتگاه جنگ، مردم جهان را به تنگ آورده و آنان را به اين حقيقت واقف خواهد ساخت كه اصول و قوانين مادّى و سازمان‌هاى به اصطلاح بين المللى، نه تنها نمى‌توانند مشكلات زندگى را حل كنند و عدالت را در جهان حكمفرما سازند، بلكه همين خستگى و يأس، مردم دنيا را براى پذيرش يك انقلاب بنيادى مهيّا و آماده مى‌سازد و مى‌دانيم كه اين موضوع نياز به گذشت زمان دارد تا تجربه‌هاى تلخ زندگى ثابت كند كه تمام نظامات مادّى و سازمان‌هاى بشرى در اجراى اصول عدالت و احقاق حق و برقرارى امنيّت و آرامش، عاجز و ناتوان مى‌باشند و سرانجام بايد بر اثر يأس و نوميدى، اين تقاضا در مردم گيتى براى تحقّق چنان آرمان الهى پديد آيد و زمينه براى عرضه يك انقلاب جهانى به وسيله يك مرد الهى و آسمانى، از هر نظر مساعد گردد. 2