127
1. معرفى به نام
گاهى وضعيت ايجاب مىكند كه فردى را به نام معرفى كند، چنانكه مىفرمايد:
«وَ مُبَشِّراً بِرَسُولٍ يَأْتِي مِنْ بَعْدِي اسْمُهُ أَحْمَدُ». 1
«(عيسى مىگويد:) به شما مژدۀ پيامبرى را مىدهم كه پس از من مىآيد و نامش احمد است».
در اين آيه، حضرت مسيح، پيامبر پس از خويش را به نام معرفى مىكند و قرآن نيز آن را از حضرتش نقل مىنمايد.
2. معرفى با عدد
و گاهى موقعيت ايجاب مىكند كه افرادى را با عدد معرفى كند، چنان كه مىفرمايد:
«وَ لَقَدْ أَخَذَ اللّٰهُ مِيثٰاقَ بَنِي إِسْرٰائِيلَ وَ بَعَثْنٰا مِنْهُمُ اثْنَيْ عَشَرَ نَقِيباً...». 2«و خدا از فرزندان اسرائيل پيمان گرفت و از آنان دوازده سرگروه برانگيختيم».
3. معرفى با صفت
بعضى اوقات وضعيت بهگونهاى است كه فرد مورد نظر را با اوصاف معرفى كند؛ چنان كه پيامبر خاتم را در تورات و انجيل، با صفاتى معرفى كرده است.