36«ابن حجر» در بخش اجاره از كتاب «الفتح» در توضيح اين روايت مىگويد: عبارت «ما يدريكَ» براى تعجب به كار مىرود. همچنين براى بزرگ شمردن امرى استفاده مىشود. اين معنا نيز در اينجا شايسته است. در روايت «شعبه»، عبارت «پيامبر(ص) نهى نكرد» افزوده شده است. در روايت «سليمانبن قنه» پس از عبارت «از كجا مىدانستى كه اين درمان گزيدگى است»، آمده: «عرض كردم: اى رسول خدا! امرى بود كه به دلم افتاد».
«شيخ عبدالله محفوظ حداد باعلوى» مىگويد:
اين روايت به صراحت دلالت بر اين دارد كه اين صحابى نمىدانست درمان بيمارى با سوره حمد مشروع است يا خير؛ اما آن را با اجتهاد خود انجام داد. اين كار، خلاف شرع نيز نبود؛ زيرا سنت اسلام اين است كه هر كار نيكى را تأييد مىكند. از سوى ديگر هرچند رسول خدا(ص) همين كار را انجام نداده بود، اما اين عمل مفسدهبرانگيز نيز نبود. 1
صاحبان كتابهاى «سنن» و نيز «احمد» و «ابن بريده» از پدرش بريده نقل مىكند كه گفت: به همراه پيامبر(ص) وارد مسجد شديم؛ ديديم كه مردى نماز مىخواند و اينگونه دعا مىكند: «خدايا! به واسطه گواهى من بر اينكه تو خدايى هستى كه جز تو خدايى نيست، تو بىنياز هستى، نه زاده و نه زاييدهاى، هيچ كس همتاى تو نيست. به اين گواهى از تو مىخواهم...» آنگاه رسول خدا(ص) فرمود: «سوگند به خدايى كه جانم به دست اوست، [اين مرد] خدا را با نام اعظم خواند. نامى كه اگر با آن خوانده شود و از او درخواست شود، عطا مىكند و اجابت مىنمايد».