122 حضرت فرمود: «شما به امور دنياى خود آگاهتريد». برخى از اين حديث چنين برداشت كردهاند كه رسول خدا(ص) نيز ممكن است در امور دنيا اشتباه كند. به همين دليل گفتند: رسول خدا(ص) در فلان امر دچار اشتباه مىشود. اما حقيقت اين است كه بايد درباره اين روايت پژوهش صورت گيرد؛ زيرا برخى از گفتار و رفتار آن حضرت تفسيركننده رفتار و گفتارهاى ديگر ايشان است. از سوى ديگر، خداوند ايشان را از اشتباه و گناه مصون داشته است.
در اين رابطه بايد به چند نكته توجه داشت:
اول: رسول خدا(ص) در ديارى پرورش يافت كه محل كاشت نخل بوده است. همچنين وى در ميان مردمى مىزيست كه فنون زراعت نخل و مسائل مربوط به آن را مىدانستند. با اين توضيح، چگونه متصور است كه آن حضرت روال هميشگى تكثير نخلها و تلقيح آنها را نداند؟! بهويژه اينكه اين امر يك فنّ بسيار تخصصى نيست كه از چشمها پنهان بماند. پس بىترديد ايشان مانند مردم زمان خويش از اين كار آگاه بودند. اما آن حضرت درصدد تبيين كارى بودند كه آنها نمىتوانستند خودشان به آن رسيدگى كنند.
دوم: رسول گرامى اسلام(ص) از علم لدنّى برخوردار بودند و خداوند اين دانشها را به ايشان عطا فرموده بود؛ به طورى كه در هر زمينهاى براى اصحاب مطالبى را بيان مىفرمودند. «طبرانى» از «ابوذر» نقل مىكند: هيچ پرندهاى نبود كه بالش را در آسمان ببندند، مگر اينكه رسول خدا(ص) اطلاعاتى درباره آنها به ما داد. با اين وصف، چگونه مىتوان تصور كرد آن