76برخوردار نبودهاند، به طور حتم عمل سلف وگذشتگان از عصمت برخوردار نبوده وحتى نمىتوان همه آنان را عادل دانست، لذا نمىتواند فعل سلف ميزان مشروعيّت اعمال ما قرار گيرد.
ديدگاه عبدالملك سعدى
او كه از علماى اهل سنت عراق است كتابى را در ردّ وهابيان به نام «البدعة فى مفهومها الاسلامى الدقيق» تأليف كرده است. وى در قسمتى از كتاب در ردّ مبناى وهابيان درباره «بدعت» مىگويد:
انّ عدم فعله لايدلّ على مشروعية الفعل ولا على مشروعية الترك، بل يترك الأمر على الاباحة الأصلية، فعدم الفعل كما لايقوم دليلا على مشروعيته كذلك لايقوم دليلا على المنع من فعله مادام الفعل لم يحصل نهى عنه. ثم بعد هذا ينظر: فان دخل تحت قاعدة من القواعد أو تمكّنا من قياسه على امر منصوص فيه قلنا بمشروعيته، و ان رفضته القواعد أو خالف النصوص قلنا ببدعته. 1
همانا انجام ندادن پيامبر(ص) دليل بر مشروعيت فعل يا بر مشروعيت ترك نيست، بلكه امر را به اباحه اصلى وا مىگذارد، از اين رو انجامندادن همانگونه كه دليل بر مشروعيت آن نيست همچنين دليل بر منع از انجام آن نمىباشد، تا مادامى كه نهيى از آن نرسيده باشد. لذا بعد از آن نظر مىشود: اگر آن فعل داخل در قاعدهاى از قواعد شد يا توانستيم آن را بر امر منصوص قياس كنيم قايل به مشروعيت آن مىشويم، و اگر قواعد آن را رد كرده يا نصوص با آن به مخالفت پرداخت قايل به بدعت آن مىشويم.