67مىبينيم كه در اين دعا، در حالى از پيامبر(ص) طلب شفاعت مىشود كه ايشان در قبر خود آرام گرفتهاند. قبرى كه وهابىها (حنبلىها) آنرا تحريم مىكنند. گمان مىكنم كه آنان جرأت نكردهاند ميان شفاعت جستن و توسل تفاوت بگذارند - هرچند انجام هر كار خردمندانه و غير خردمندانهاى از آنان دور نيست. - همچنين بر اين باوريم كه آنان نيز درك مردم ديگر را دارند كه زائر قبر پيامبر(ص) طلب آمرزش مىكند و پيامبر(ص) نيز در برزخ [براى او] استغفار مىكند. در غير اين صورت، تلاوت اين آيه در اين دعا بىمعنا خواهد بود.
استغفار پيامبر(ص) [براى امت خويش] پس از مرگ ايشان، امرى دور از ذهن نيست؛ زيرا در حديث صحيح آمده است كه مىفرمايند:
اعمال شما بر من عرضه مىشود. اگر اين اعمال، خير باشند، خدا را سپاس گويم. اگر در اين اعمال، شرّى ببينم، براى شما طلب آمرزش مىكنم.
مناوى و ديگران براى اثبات صحت اين روايت به طور مفصل سخن گفتهاند. بنابر اين بر پايه نصّ اين حديث، استغفار پيامبر(ص) براى امتش پس از مرگ ايشان نيز امرى ثابت شده است.