50 عزيزتر از شرف ماست كه شما بر آن تاختيد. اين دين از خون ما كه آن را مباح كرديد، شريف‌تر است. به خداوند سوگند كه شما با اين كار خود اسلام را به آتشى سوزان در روى زمين معرفى كرديد؛ حال آنكه خداوند آن را دين صلح و آسانى قرار داده است. بلكه شما اين دين را به دين انسان‌هاى جاهل و خشك مغز جلوه‌گر ساختيد؛ حال آنكه پيامبر(ص) فرموده است: « إنَّ اللهَ لا يَنظُرُ إلى صُوَرِكُم وَأَعمالِكُم وَلكِنْ يَنظُرُ إلى قُلُوبِكُم وَنيّاتِكُم » . ¹

ما به خوبى آگاهيم كه فرقه‌هاى گمراه همگى قرآن را بر پايه گرايش‌ها و معتقدات خود تفسير مى‌كنند. پس از استدلال‌هاى نابه‌جاى خود به قرآن كريم و تطبيق دادن آن بر مسلمانان، فريفته نشويد؛ كارى كه پيشينيان شما نيز از روى نادانى و اشتباه انجام داده‌اند. كسى نجات مى‌يابد كه خداوند او را نجات دهد:

مَنْ يَهْدِ اللّٰهُ فَهُوَ الْمُهْتَدِ وَ مَنْ يُضْلِلْ فَلَنْ تَجِدَ لَهُ وَلِيًّا مُرْشِداً (كهف: 17)

خدا هر كه را راهنمايى كند، او راه‌يافته است، و هر كه را بى‌راه گذارد، هرگز براى او يارى راهبر نخواهى يافت.

نمى‌دانم اعتراض شما به چه امرى است؟ چرا اكنون قيامت برپا كرده و محاكمه مى‌كنيد؟ ما گفته‌ايم در توسل معتقديم كه خداوند فاعل است. ما از غير خداوند طلب انجام كارى نمى‌كنيم؛ اما با واسطه