51 قرار دادن جايگاه پيامبر(ص) نزد خداوند، از او خواسته خود را طلب مىكنيم. اين منزلت در دنيا و آخرت براى پيامبر(ص) وجود دارد. شفاعت او در روز رستاخيز نيز بر همين اساس است. همچنين دلايل كاملاً روشن ديگرى آورديم كه نيازى به بازگو كردن آنها در اينجا نيست. در ادامه، ادله قانعكننده ديگرى را نيز مىآوريم.
پس آن شركى كه شما از آن سخن مىگوييد، كدام است؟ بر چه اساسى مسلمانان را تكفير مىكنيد؟ ما ادلهاى را در اثبات توسل خواهيم آورد تا لب فرو بنديد. براى شما تبيين مىكنيم كه دليل طرح آيه وَ إِنِ اسْتَنْصَرُوكُمْ فِي الدِّينِ ؛ «و اگر در [كار] دين از شما يارى جويند». (انفال: 72) گفتههاى برخى از پيشوايان شماست. در آينده در اين باره سخن خواهيم گفت. ما هيچ چيز معقول و نامعقولى را از شما بعيد نمىدانيم. سپس تبيين مىكنيم كه تفاوت گذاردن ميان زندهها و مردهها در توسل نادرست است؛ زيرا از خداوند درخواست مىكنيم و فاعل نيز خداوند است. درخواست ما از فردى نيست كه به او استغاثه مىكنيم. ما به روشنى توضيح خواهيم داد كه ما اعتقاد نداريم اين فرد مىتواند با دعايش به ما سود برساند.
سخن در اين باره را كوتاه مىكنيم و كمى از «ابنقيم» درباره ارواح و عمل آنها پس از مرگ نقل مىكنيم. همچنين نظر شوكانى درباره توسل را به اختصار بيان مىكنيم. اين دو از بزرگان غلوكنندگان (وهابىها) هستند كه غاليان سخنان آنها را همه جا تكرار مىكنند؛ بلكه بايد گفت آن دانش يا شبه دانشى كه توسط آنان نقل مىشود،