25بدگمانى مسلمان به مسلمان ديگر در امور دينى و عبادى، گناه و معصيت است.

9. اشكال ديگرى كه برخى مى‌گويند، اين است كه برخى از مردم پس از وفات رسول خدا(ص) مى‌گويند: اى رسول خدا! براى من فلان كار را انجام بده و فلان حاجت را برآورده ساز. يا به فرد صالحى كه از دنيا رفته متوسل مى‌شوند كه فلان كار را براى ما انجام بده. (و اين كارها صحيح نيست) اين نادانان پس از اين ادعا، مى‌گويند: ما عالمان، بايد اين افراد ناآگاه را آموزش بدهيم كه بگويند: «اى خدا! به حق فلان شخص [صالح] براى ما فلان حاجت را برآورده ساز».

پاسخ آن است كه اگر ما از ناآگاه‌ترين اين افراد توسل‌كننده بپرسيم: مگر رسول خداوند(ص) از قبر خود بيرون مى‌آيد تا حاجت شما را برآورده كند؟ بى‌ترديد پاسخ اين افراد چنين خواهد بود: خير، من بر اين باورم كه او از اين دنيا رفته است، اما اميدوارم كه براى من نزد خداوند دعا كند؛ زيرا دعاى او نزد پروردگار مستجاب است. اميدوارم كه آن مرد صالح نزد خداوند برايم دعا كند؛ زيرا دعايش نزد خدا مستجاب است و وقوع همه امور به خواست و مشيت خداست.

بنابراين، توسل جستن عمل شرك‌آلودى نيست.

از جانب ديگر ديديم كه «ابن‌تيميه» به عنوان اولين كسى كه به مسئله توسل خدشه وارد كرده، مى‌گويد: «توسل از امور فرعى دين است و از مسائل اصلى اعتقادى نيست».