49[173] م - اگر حيوانى را به گمان چاقى ذبح كرد بعد معلوم شد لاغر است، كافى است. 1[174] م - احتياط 2 آن است كه ذبيحه را سه قسمت كنند، يك قسمت را هديه بدهند و يك قسمت را صدقه بدهند و قدرى هم از ذبيحه بخورند و صدقه را به مؤمنين بدهند ولكن هيچيك از اين احتياطها واجب 3 نيست و اگر صدقه را به فقراى كفار بدهد يا آنكه تمام ذبيحه را به آنها بدهد اشكال ندارد و ضامن حصۀ فقراء نيست 4 ليكن احتياط؛ خصوصاً در خوردنِ قدرى از ذبيحه، خيلى مطلوب است.
[175] م - احتياط واجب 5 آن است كه ذابح مؤمن باشد، 6 بلكه خالى از قوت نيست و همينطور در ذبح كفارات.
[176] م - احتياط آن است كه اگر احتمال نقص يا مرض در گوسفند بدهند، آن را معاينه كنند، اگرچه اقوى در احتمال آنكه عيبى حادث شده باشد، مثل آنكه احتمال بدهد گوش يا دمش را بريدهاند يا آن را خصى كردهاند، عدم لزوم معاينه است و احتياط در عيبهايى كه محتمل است از حال تولد داشته و مادر زاد بوده، ترك نشود. 7[177] م - اگر بعد از ذبح كردن، احتمال داد ناقص بودن يا نداشتن ساير شرايط را، اعتنا نكند. 8[178] م - اگر نايب عمداً بر خلاف دستور شرع، در اوصاف ذبيحه يا در كشتن آن، عمل كرد ضامن است و بايد غرامت آن را بدهد و بايد دو مرتبه ذبح كنند.