47به‌جا آورد و اگر تا آن وقت متذكر نشد احتياطاً ¹ در سال ديگر خودش يا نايبش بيندازد.

[164] م - اگر شك كند كه سنگ را ديگرى استعمال كرده يا نه، جايز است به آن بيندازد. ²[165] م - اگر سنگى را كه در حرم است احتمال بدهد از خارج آورده‌اند، اعتنا نكند. ³[166] م - اگر شك كند در عدد انداختن، در وقتى كه مشغول عمل است، بايد چندان بيندازد تا علم به عدد پيدا كند و همچنين اگر شك كند كه سنگى كه انداخت خورد به جمره يا نه، بايد بيندازد تا علم به رسيدن پيدا كند.

[167] م - اگر بعد از آن‌كه سنگ را انداخت و از محل منصرف شد، ⁴ شك كند در عدد سنگ‌ها، اگر شك در نقيصه كند، احتياط آن است ⁵ كه برگردد و نقيصه را تمام كند و در شك در زياده اعتنا نكند.

[168] م - اگر بعد از ذبح يا سر تراشيدن ⁶ شك كند در انداختن سنگ يا در عدد آن، اعتنا نكند.

[169] م - اگر بعد از فارغ شدن ⁷ شك كند در اين‌كه درست انداخته يا نه، بنابر صحت بگذارد، بلى اگر در رسيدن سنگ آخرى به محل شك كند بايد اعاده كند، ⁸ ولى اگر رسيدن را دانست و احتمال داد كه با پا انداخته باشد يا سنگ مستعمل انداخته باشد، اعتنا نكند.

دوم از واجبات منا ، ذبح است

[170] م - واجب است بر كسى كه حج تمتع به‌جامى‌آورد ذبح يك هدى، يعنى يك شتر يا يا يك گاو يا يك گوسفند، و شتر افضل است و پس از آن گاو بهتر است.

[171] م - در هدى چند چيز معتبر است و بايد مراعات شود:

اول - آن‌كه اگر شتر باشد سن آن كمتر از پنج‌سال نباشد و داخل در شش سال شده باشد و اگر گاو است بنابر