79اطهار(عليه السلام) بر اين مطلب تأكيد كردهاند و اين يكى از مسلّمات عقايد شيعه است.
با وجود اين، مايه شگفتى است كه برخى از نويسندگان و گويندگان اهل سنت از قديم و جديد به شيعه تهمت مىزنند كه گويا شيعه قائل به تحريف قرآن است. البته اين تهمت را كسانى مىزنند كه اهل تحقيق و بحث و نظر نيستند، بلكه مىخواهند به شيعه حمله كنند و در اين راه از هيچ تهمت و دروغى پرهيز ندارند. جالب اينكه اين تهمتها شيعه را در عقايد خود محكمتر مىكند، چون مىبيند كه مخالف او چيزى را به او نسبت مىدهد كه در او نيست و به غرضورزى و بىتقوايى مخالف پى مىبرد.
آنچه كه اين نويسندگان دستاويز خود قرار دادهاند، ظواهر بعضى از روايات شيعه است، در حالى كه چنان كه خواهيم ديد، در روايات اهل سنت هم مطالبى وجود دارد كه به روشنى دلالت بر تحريف قرآن مىكند ولى اهل سنت آنها را توجيه مىكنند.
عالمانه نيست كه در تبيين عقايد يك مذهب به كتب روايى تنقيح نشده آن مذهب استناد كرد، بلكه بايد كتابهاى اعتقادى و كلامى آن مذهب را درنظر گرفت.
اگر بنا باشد كه با استناد به ظاهر برخى از روايات، به شيعه تهمت تحريف زد، بايد گفت كه اهل سنت نيز قائل به تحريف قرآن هستند، چون در روايات آنها مطالب دالّ بر تحريف به صورت شديدترى وجود دارد و ما اكنون نمونههايى از آن را مىآوريم:
در برخى از كتابهاى اهل سنت آمده كه دو سوره از سورههاى قرآن به نامهاى سوره خلع و سوره حفد از قرآن حذف شده است! و جالبتر اينكه سيوطى متن آنها را هم آورده كه هيچ شباهتى به قرآن ندارد. 1
از ابىّ بن كعب و عايشه نقل كردهاند كه سوره احزاب از نظر طول به اندازه سوره بقره بود و آيه رجم هم در آن بود. 2