103بالاترين منزلت در ميان مسلمانان برخوردار بودند و منزلت آنان پايينتر از منزلت پيامبر(صلى الله عليه وآله وسلم) بوده است. آنان مجتهدان عادل بودهاند و جانشينى پيامبر(صلى الله عليه وآله وسلم) در ميان آنان، براساس شورى و انتخاب بوده است و به آيه وَ السّٰابِقُونَ الْأَوَّلُونَ ... رَضِيَ اللّٰهُ عَنْهُمْ وَ رَضُوا عَنْهُ وَ أَعَدَّ لَهُمْ جَنّٰاتٍ و روايت:
خير القرون قرنى الذى يليه (منسوب به پيامبر(صلى الله عليه وآله وسلم))، استدلال كردهاند.
جمهور مسلمانان اين منزلت را منحصر به اصحاب مىدانند، و هر كس اين منزلت را براى غير آنان اعتقاد داشته باشد، آن را زياده روى و غلو مىشمرند; زيرا اعتقاد او بدون دليل است و از مصاديق زيادهروى بر حد و مرز شرعى مىباشد.
با وجود اين، آنان مكتب اهل بيت را به غلو متهم مىكنند; چون شيفتگان اين مكتب اعتقاد دارند كه منزلت وسط از آن ائمه اهل بيت(عليهم السلام) است و آنان اركان امامت، امتداد نبوت و ستونهاى ولايتاند. همچنين اعتقاد به عصمت، نص بر امامت و وصيت درباره آنان دارند; مهدى(عج) از آنان است; آنان برترين افراد زمان خويش از جهت علم و عمل مىباشند و خداوند به وسيله الهام، آنان را به صواب توفيق مىدهد و آنان را از طلب علم از ديگران بى نياز مىسازد.
پژوهشگر بىطرف در اين موضوع بايد ادله دو گروه را بررسى كند، تا ببيند عقيده كدام يك از دو مكتب با كتاب و سنت مطابق است و آيا دليل قانع كنندهاى بر آن وجود دارد و اعتقاد كدام يك موافق با كتاب و سنت نيست و دليلهاى آن در برابر دليل علمى و نقد سست است؟
با پژوهشى منصفانه و ژرف نگرانه در اين موضوع، به مطالب زير خواهيم رسيد:
1. دليلهاى مكتب خلفا و صحابه، ناتوان از اثبات مدعاى آنان است ; زيرا دلالت آيه وَ السّٰابِقُونَ الْأَوَّلُونَ مِنَ الْمُهٰاجِرِينَ وَ الْأَنْصٰارِ ... رَضِيَ اللّٰهُ عَنْهُمْ وَ رَضُوا عَنْهُ وَ أَعَدَّ لَهُمْ جَنّٰاتٍ كه قوىترين دليل آنها است، توقف بر اين دارد كه حرف من كه پيش از كلمه المهاجرين و الانصار