105نجف آرميده است.

به‌سوى كعبه رود شيخ ومن‌به‌سوى نجف به‌حق كعبه كه آن جا مراست حق به طرف

تفاوتى كه ميان من است و او اين است كه من به‌سوى گهر رفته او به‌سوى صدف

امام صادق(عليه السلام) به ابن ابى العوجاء فرمود:

هذا بيت استعبد الله به عباده ليختبر طاعتهم فى إتيانه فَحَثَّهُم على تعظيمه وزيارته جعله محلّ انبياء للمصلّين له فهو شعبة من رضوانه وطريق يؤدى إلى غفرانه ¹.

كعبه در صورتى شعبه‌اى از رضوان خداست كه انسان صدف وگوهر هر دو را قبول داشته باشد پذيرفته شده باشند وگرنه بدون‌گوهر قبل از اسلام هم بود، اما مركز و جايگاهى براى نصب بت‌ها بود.

معلوم مى‌شود كه خداوند متعال اين خانه را خلق فرمود تا خلق را به عبادت وادارد و انسان‌ها را با اين عبادت و طاعت بيازمايد. هدف از خلقت اين بيت اين بود كه از على پذيرايى شود. اين خانه آماده شد و مادرى به حرم آمد و احساس الم نمود و از فرط حيا دنبال خلوتگه راز مى‌گشت، در بارگاه اله دست به دعا برداشت، خدايا! آبرويم را حفظ كن.

چون لايق شأنش نَبُد زايشگهى غير از حرم آمد نداى ادخلى او را ز حىّ ذوالكرم